Czas i miejsce akcji „Małego Księcia” ostatnidzwonek.pl
      Mały Książę | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniebohaterowieopracowanietest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Mały Książę

Czas i miejsce akcji „Małego Księcia”

Czas akcji nie jest określony, jednak o charakterze czasów świadczy obecność samolotu na pustyni, która przywołuje na myśl wiek XX. W utworze pojawiają się retrospekcje. Narrator wspomina historię z dzieciństwa, gdy miał sześć lat. Przywołuje fakt zostania pilotem i latania po całym świecie. Następnie wspomina, że był samotny, aż do awaryjnego lądowania na Saharze sześć lat wcześniej, zanim opowiedział o swym spotkaniu z Małym Księciem. Miał wówczas zapas wody na osiem dni. Po przebudzeniu poznał Małego Księcia, który poprosił go, aby narysował mu baranka. Przez kolejne dni dowiadywał się coraz więcej o pochodzeniu i podróży małego bohatera. Na trzeci dzień na przykład dowiedział się o dramacie baobabów, zaś czwartego dnia usłyszał czym dla chłopca były zachody słońca. Piątego z kolei dowiedział się o istnieniu róży. Ósmego dnia wraz z chłopcem odnalazł wodę na pustyni. Nazajutrz chłopiec został ukąszony przez żmiję.

Na planecie Małego Księcia czas biegł inaczej. Mógł on oglądać nawet kilkadziesiąt zachodów słońca w ciągu jednego dnia. Z kolei na planecie Latarnika jedna minuta odpowiadała jednemu dniowi, bowiem tak szybko obracała się wokół słońca. Mały Książę rozmawiał z gospodarzem pół godziny, a dla niego minął miesiąc. Ważne dla określenia czasu jest także długość przebywania Małego Księcia na Ziemi – jest on gościem na planecie przez rok i w rocznicę swego przybycia powraca do miejsca, gdzie spadł na Ziemię, by wyruszyć w drogę powrotną.

W opowieści spotykamy zarówno miejsca realistyczne, jak i fantastyczne. Do rzeczywiście istniejących należy Sahara, gdzie awaryjnie zmuszony jest lądować pilot. To miejsce na pustyni oddalone od terenów zamieszkałych o tysiąc mil.
[nr] Mile zasadniczo można podzielić na dwa najczęściej stosowane obecnie rodzaje, tj. mile lądowe i mile morskie (nautical mile). Jedna mila lądowa to około 1,609 km, co odpowiada 1609 metrom. Mila morska jest nieco dłuższa, gdyż ma ona 1,852 km co odpowiada 1852 metrom.[/nr]

Gwiazda B-612 – niewielkie ciało niebieskie odkryte przez tureckiego astronoma w 1909 roku. Badania naukowca zostały potwierdzone dopiero w 1920 roku. Była tak mała, że gdyby znalazło się na niej stado słoni, musiałyby stać jeden na drugim. Na planecie rosły rośliny pożyteczne oraz zielska. Słońce zachodziło tam co chwila, dlatego Mały Książę mógł oglądać zachody wiele razy w ciągu doby. Na planecie Małego Księcia kwiaty były zawsze bardzo skromne, o pojedynczej koronie płatków, niezajmujące miejsca i nieprzeszkadzające nikomu. Pojawiały się któregoś ranka wśród traw i więdły wieczorem. Na planecie istniały dwa czynne wulkany, które przydawały się na przykład przy podgrzewaniu śniadań. Oprócz nich był także jeden wygasły wulkan. Mały Książę czyścił je wszystkie regularnie. Przed opuszczeniem planety przez bohatera zakwitła tam róża – efemeryczny kwiat, którym gospodarz się zajął. Miejscu pochodzenia księcia zagrażają baobaby – niepotrzebne chwasty, które rosną bardzo szybko, dlatego w ramach „toalety planety” mieszkaniec codziennie usuwa młode rośliny, by ocalić swój dom.


W swej wędrówce Mały Książę odwiedza położone niedaleko, niewielkie planety. Pierwsza należy do Króla, którego gronostajowa szata zajmuje pół asteroidu i musi ją podciągnąć, by zrobić miejsce przybyszowi. Podobne są też planety Próżnego, Pijaka, Bankiera. Najmniejsza planeta należy do Latarnika. Minuta trwa tam tyle co dzień, dlatego co chwila gospodarz zapala i gasi lampę uliczną zgodnie z dawniej wydanym rozkazem. Asteroida wciąż się kurczy, co w przyszłości może sprawić, że dzień i noc złączą się, a ona zniknie. Największa (dziesięć razy większa niż inne) jest planeta Starszego pana, jednak gospodarz, choć jest geografem, nie zna jej topografii.

Ostatnią, siódmą planetą jest Ziemia. Charakteryzuje ją narrator:
Ziemia nie jest była jaką planetą. Liczy sobie stu jedenastu królów (nie pomijając oczywiści królów murzyńskich), siedem tysięcy geografów, dziewięćset tysięcy bankierów, siedem i pół miliona pijaków, trzysta jedenaście milionów próżnych - krótko mówiąc: około dwóch miliardów dorosłych. Aby łatwiej wam było pojąć, jak wielka jest Ziemia, powiem wam, że przed wynalezieniem elektryczności trzeba było zatrudniać na wszystkich sześciu kontynentach całą armię latarników, złożoną z czterystu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset jedenastu osób. To był wspaniały widok - gdy się patrzyło z pewnej odległości. Ruchy tej armii były podobne do baletu. Pierwsi zaczynali pracę latarnicy Nowej Zelandii i Australii, którzy potem szli spać. Następnie do tańca wstępowali latarnicy Chin i Syberii. I oni po pewnym czasie kryli się za kulisami. Wtedy przychodziła kolej na latarników Rosji i Indii. Potem Afryki i Europy. Potem Ameryki Południowej. Następnie Ameryki Północnej. I nigdy nie pomylono porządku wchodzenia na scenę. To było wspaniałe. […]


strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Na planecie Latarnika jedna minuta odpowiadała:
a) jednej sekundzie
b) jednej godzinie
c) jednemu dniowi
d) jednemu tygodniowi
Rozwiązanie

Największą planetę zamieszkiwał:
a) Król
b) Próżny
c) Starszy pan
d) Latarnik
Rozwiązanie

Ile lat miał narrator, gdy zobaczył obrazek w książce opisującej puszczę?
a) 7
b) 5
c) 6
d) 8
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Mały Książę” - streszczenie szczegółowe
„Mały Książę” - streszczenie w pigułce
Antoine de Saint-Exupry - biografia
Charakterystyka Małego Księcia
„Mały Książę” - bohaterowie
„Mały Książę” - plan wydarzeń
Geneza „Małego Księcia”
Symbolika w „Małym Księciu”
Gatunek i budowa „Małego Księcia”
Czas i miejsce akcji „Małego Księcia”
Problematyka „Małego Księcia”
Motywy literackie w „Małym Księciu”
Motyw wędrówki w „Małym Księciu”
„Mały Książę” - najważniejsze cytaty





Tagi: